به گزارش پرنیان گیل ،شما به عنوان یک مادر یا پدر دلسوز باید بدانید که هیچ کودکی فطرتاً دزد و یا سارق نیست. بنابراین در پی این باشید که چرا فرزند شما، چیزهای اطرافش را که متعلق به او نیست بر می دارد. پس با حفظ خونسردی باید بیاموزید که چگونه با این عمل کودکان رفتار کنید. این جستار به بررسی، علل دزدی کودکانه، مواردی که والدین باید به آن توجه کنند توصیه هایی برای والدین می پردازد. امیداست که مطالعه این اجمال سبب شود که مهارت های تربیتی شما نسبت به فرزند دلبندتان افزایش یابد.

1610

 تحقیقات نشان داده است که خانواده هایی که از نظر اقتصادی ضعیف می باشند و نمی توانند خواسته های اولیه کودک خود را برآورده کنند، بیشتر در معرض خطر قرار دارند چرا که کودک برای برطرف کردن نیاز خود به سمت دزدی گرایش پیدا می کند و شایان توجه اینکه تمام نیازهای کودکان صرفاً جسمی نیست، چنانچه اگر خردسالی از طرف والدین یا هم سالان خود طرد شود برای جلب توجه به دزدی پناه می آورد. پس از شما والدین محترم انتظار می رود اوقاتی را اختصاص به کودک بدهید و با روش های متنوع و گوناگون به او محبت بورزید تا احتمال اینکه برای جبران کم محبتی، کودک دست به رفتار اشتباه ( دزدی) بزند، کاهش یابد.

والدین باید تلاش کنند زمینه هایی را برای سالم رشد کردن کودک خود فراهم آورند، به عنوان مثال می توانید نقاشی های فرزند خود را به دیگران نشان دهید و یا آنها را در دیوار اتاقش نصب کنید. شما باید واقف باشید که کودک می خواهد توان و هوش خود را در معرض شما و دیگران قرار دهد. از سویی برخی کودکان تحمل ندارند که دوستانشان لوازم التحریر بهتر و یا البسه مناسب تری را استفاده کنند که او نمی تواند آنها را داشته باشد پس از این بابت احساس شکست و تحقیر می کند و برای تلافی این کمبود بدون اجازه وسایل دوستانش را یواشکی بر می دارد.

در این گونه مواقع خانواده باید در صدد اصلاح رفتار کودک خود باشد. یا درخواست های منطقی او را تا حد امکان تأمین نماید و یا حتی او را به کار کردن و خرید وسایل مورد نیازش راهنمایی کند و به عبارتی به کودک بفهماند که کارش( دزدی) به هیچ وجه صحیح و درست نمی باشد.

همانطور که می دانیم کودک خردسال(تا قبل از شش سالگی ) چون حرف زدن را تازه فراگرفته احساس می کند همه چیز متعلق به اوست و معنای مالکیت را نمی داند پس والدین باید در هنگام خرید به او بیاموزند برای هر کالایی که بر می دارد باید پرداختی انجام گیرد یا به عبارتی برای برداشتن مال دیگران باید پول بپردازد، قرض گفتن را با کودک تمرین کنید و کودکی را در تشخیص و تفکیک وسایلی که متعلق به او نیست، راهنمایی کنید. در ضمن معذرت خواهی را به او یاد دهید و با تمرین سؤال های مثل اینکه فرزندم اگر کسی وسایل تو را بر دارد چه فکر و احساسی خواهی داشت؟

باید متذکر شد در خانواده هایی که حضانت کودک به عهده یکی از والدین است( به خاطر فوت یا طلاق از همسر) کودکان زمینه بیشتری برای سوء رفتار خواهند داشت. گاهی رفتار تبعیض آمیز والدین نسبت به کودکان منجر خواهد شد تا کودک نسبت به آن واکنش منفی نشان داده و ممکن است برای تلافی، دست به دزدی بزند و این عمل را حق خود بداند. گاهی برخی کودکان به علت حس ناآرامی درونی از جمله حسادت نسبت به خواهر یا برادر یا دوستانش اقدام به سرقت وسایل آنها می کند.

دسته دیگری از کودکان برای بدست آوردن برخی اشیاء که توجه اش را جلب کرده و توان بدست آوردنش را به طریق درست ندارند، دزدی می کنند. البته ممکن است شما ولی محترم متوجه شوید و او را مورد بازخواست قرار دهید و کودک را مجبور کنید به شما قول دهد که دیگر عمل دزدی را تکرار نکند، اما باز هم تکرار خواهد کرد. به شما توصیه می شود وسایلی که او را وسوسه به ربودن می کند، از دسترس او دور کنید. گاهی هم اتفاق می افتد که کودک در محیط خانه یا مدرسه از مشکلی رنج می برد که قادر به بیان آن نمی باشد و او را دچار خشم می کند در این حالت کودک برای فرونشاندن خشم خود اقدام به دزدی می کند در این وضعیت والدین باید ابراز خشم را به فرزند خود آموزش دهند و عمل دزدی را مورد نکوهش قرار دهند.

مواردی که والدین باید به آن عنایت داشته باشند این است که کودک با برداشتن وسیله ای که مربوط به دیگری است در آینده دزد نخواهد شد، پس خونسرد باشید و با این مسئله، اغراق آمیز بر خورد نکنید. با کودک خود صحبت کنید و بگویید: ناراحت شدم. می گفتی خودم آنرا به تو می دادم. اما هرگز اشتباه کودک را پنهان نکنید و به آن بی اعتنا نباشید کودک را مورد بازجویی قرار ندهید، چرا که گاهی سبب دروغ گویی مکرر کودک می شود. اگر کودک منکر دزدی شد، پافشاری کنید و صریحا اعلام کنید که شی برداشته را باید پس بدهد اما آبروی او را در جمع نبرید. در ضمن بدانید تنبیه بدنی، تأثیر معکوس خواهد داشت و باعث بدتر شدن اوضاع خواهد شد. این نکته را باید بدانید: اگر به همه خواسته های کودک خود رسیدگی کنید و تربیت اثر بدهید فکر می کند همه چیز متعلق به اوست، پس محکم روی حرف های خود بمانید و اصرار کودک شما را به تسلیم وادار نکند، البته باید این کار را نسبت به خواسته های نابجای او انجام دهید.

توصیه های لازم برای والدین

۱-در پی علت دزدی باشید، زیرا در رو یا رویی با بسیاری از مشکلات زندگی اگر علت و انگیزه کشف و رفع شود، مشکل حل خواهد شد.

۲-سعی نکنید که از کودک مچ گیری کنید. برای کودک دام نگذارید. نپرسید بلکه بگویید آیا تو آن را برداشته ای پس آنرا سرجایش بگذار. به کودک یاد دهید تا وقتی به چیزی احتیاج دارد آن را به شما بگوید و شما نیز حتی المقدور آن را برایش تهیه کنید.

۳-قانون بگذارید. البته فراموش نکنید که او باید احساس کند که شما حامی او هستید و نه فقط قانون گذار یک طرفه، کمکش کنید تا هر وقت وسوسه شد چیزی را که مربوط به خودش نیست را بر می دارد قبل از هر اقدام خواسته اش را به شما در میان بگذارد.

۴-مواظب باشید دزدی کردن در کودک شما به عادت تبدیل نشود اگر نسبت به اقدام کودک بی توجه باشید و به دنبال علت نباشید نمی توانید مشکل را بر طرف کنید.

۵-تقویت حس مالکیت در کودک. برای مثال به کودک خود بگویید اسباب بازی ات را جایی بگذار که دزد آن را نبرد.

۶-برگرداندن اصل مال، کودک را مجبور کنید تا چیزی را که برداشته است به صاحبش برگرداند و از او معذرت خواهی کند. البته ممکن است کودک در برگرداندن وسیله مشکل داشته باشد، پس می توانید با هم آن را تحویل دهید.

۷-اگر با همه این توصیه ها کودک شما به رفتار ناپسند خود ادامه دهد، حتما باید از روانشناس کودک کمک بگیرید.

منابع

اختلالات رفتاری کودک و نوجوان. محمد نریمانی، تهران، نیک آموز ۱۳۸۲

چگونه با کودک رفتار کنم، ترجمه محمدولی سهامی، تهران، مروارید، ۱۳۷۸

رفتار با کودک، زهرا معتمدی، تهران، لک لک، ۱۳۷۸

به قلم : ماندانا رجبی

طنین یاس

انتهای پیام/