به گزارش پرنیان گیل، با مشاهده عکسی از بانوان نماینده مجلس اولین حسی که به آدمی دست می دهد این است که قاعدتا این بانوان مسولیتهایی دارند و زندگی عادی هم روال طبیعی را سیر می کند اما اینکه چندان همّی از تصمیم های کلان بانوان کرسی نشین مجلس دیده نمی شود اما حمایت های مادی و معنوی از برخی از سلبریتی هایی که اهدافی خاص را مطرح می کنند جای سوال است.

photo_۲۰۱۷-۱۲-۰۴_۱۲-۲۵-۴۱

سوال اینجاست کسانی که خود را نماینده مردم می دانند و مهمتر از همه افرادی مثل پروانه سلحشوری، که رییس فراکسیون زنان مجلس شورای اسلامی است و برخی مسایل از جمله ورود بانوان در ورزشگاه ها را خوب بررسی و کارشناسی می کنند و برخی سلبریتی ها را هم که در این مسیر حرفی برای گفتن دارند را حمایت می کنند و از جملات قصارشان این است که “راه ندادن زنان به ورزشگاه تحقیر آنهاست ” باید سوال کرد که آیا باید طی یک‌سال گذشته فقط یک نطق‌ میان‌دستور داشته_در ۱۶ مهرماه سال جاری ایراد شده است_ و تنها به تذکراتی که در حیطه رسیدگی به امور زنان نیز نبود را طی یکسال گذشته در کارنامه کاری خود داشته باشد!!؟(۱)

همانطور که می دانیم ورود یا عدم ورود زنان به ورزشگاه آنقدرها هم مشکل خاصی نیست که این همه صرف وقت و مانور دادن روی آن با داشتن مسئولیت بخواهد مد نظر باشد ، چرا که زنان جامعه ما مشکلاتی بس بزرگتر از ورود به ورزشگاه دارند و خوشحالی شان زمانی صد چندان می شود که نماینده شان زبان همه باشد نه عده ای که فقط بخاطر سیاسی کاری به دنبال مطرح کردن ورود زنان به ورزشگاه هستند چرا که اگر واقعا حامی زنان بودند از ورزش زنان می بایست حمایت می کردند و از شرکت کردن بیش از پیش زنان و دختران درسالن ها و استادیوم های ورزشی مختص زنان و مسابقات ملی آنها باید حمایت می شد.

در ویدئویی منتشر شده از سحر قریشی، بازیگر سینما و تلویزیون، که طی مصاحبه ای می گوید فوتبال دوست دارد، اما علاقه مند نیست برای تماشای آن به ورزشگاه برود. او در ادامه می گوید: «از اینکه کنار تعداد زیادی آقا قرار بگیرم منقلب می شوم، احساس امنیتم را از دست می دهم. کاملاً موافقم که اجازه نمی دهند خانم ها به استادیوم بروند.»

امروز نه تنها ورود زنان به ورزشگاه ها را از حنجره زنان نماینده و مسئول داریم می شنویم و همّ وغمّ خود را در این خصوص به کار گرفته اند بلکه از زنان خائن به وطن نیز می شنویم و این همصدایی علامت سوالی شبهه ناک را در اذهان تداعی می کند.

Firefox_Screenshot_2017-12-10T09-27-50_430Z

بماند که سلبریتی های حامی این صدا به هرکس که علیه صدایشان بانگی سر دهد را هم مورد حمله قرار می دهند و از بیان عقاید شخصی و تجربه شان منع می کنند چرا که صدایی جز صدای آنهاست.

photo_۲۰۱۷-۱۲-۰۸_۲۰-۳۳-۴۰شاید سحر قریشی هم مثل مهناز افشار و مسیح علی نژاد پیش از این مصاحبه و پیش از رفتن به استادیوم موافق حضور زنان در استادیوم ها بوده اما وقتی در استادیوم ابوظبی حضور پیدا می کند با واقعیت هایی روبرو می شود که مجاب می شود رفتن به استادیوم ها برای زنان پسندیده نیست.

فارغ از آنکه ایده و استدلال سحر قریشی درباره عدم حضور زنان در ورزشگاه تا چه حد صحیح باشد، در این زد و خورد مجازی یک نکته مهم وجود دارد و اینکه گروه هایی که در ظاهر خود را مدافع حقوق و سینه چاک آزادی می دانند، گاهی در برابر نظر مخالف، آنچنان از کوره در می روند که از ژست صبورانه خود خارج شده و با تمام قوا فرد مد نظر را سرکوب می کنند. چه بسا این سرکوب گری ناشی از فقر استدلال و ضعف تحمل است و میدان گفتگوی سازنده را به میدان حق کشی و عربده جویی بدل می کند.

و این جامعه است که باید منورالفکرهای تازه به دوران رسیده را بشناسند و با روحیات باطنی آنها بیش از پیش آشنا شوند.

منبع:

(۱)http://mehrkhane.com/fa/news/39839

انتهای پیام/