به گزارش پرنیان گیل، روز و سال و ماه ۹۶ هم سپری شد و به اسفند رسیدیم . زیاد دور نمی رویم در بهمن سپری شده اگر چرخی بزنیم حوادثی رخ داد که جای اشاره و بررسی دارد.

اوایل بهمن را با خبر حریق و غرق شدن کشتی سانچی آغاز کردیم و چه روزهایی به این ملت هماره همدرد هموطنانشان گذشت که چه غمگین و تلخ سپری شد و غم از دست دادن عزیزان هموطن و همدرد شدن با بازماندگانشان آتش دلهامان را بیشتر کرد و غم حادثه پلاسکو را دوباره تداعی کرد و چه سخت گذشت.

و روزهایی را پیش رو داشتیم ، روزهایی که ملت ایران سالروز روزهایی پر از درد و رنج و مبارزه را که به بهاری دل انگیز مبدل کرده بودند را جشن می گرفتند و همه ساله به یمن این روزهای جشن پیروزی انقلاب جشنواره فیلم فجر پر سرو صداترین مووع روز شده بود و چه حرف و حدیث هایی که طبق روال هرساله پشت فیلم ها دست به دست می شد.

تا اینکه به اختتامیه جشنواره فیلم فجر رسیدیم و نکته ای در این جشنواره بود که هرطور خواستم با نگاه یک زن کنار بیایم نتوانستم و آن زن غیرایرانی بود که در این اختتامیه حضور داشت و دبیر جشنواره لوح تقدیری به “نورالحلی” بانوی خبرنگار مستند «زنانی با گوشواره های باروتی» به کارگردانی رضا فرهمندکه صدای مظلوم مردم از ظلم داعش بود، اهداء شد.

نورالحی نمونه از زنان غیوری بود که در دل خطر پا گذاشت تا صدای مظلومینی را به جهانیان برساند مظلومینی از جنس زن که خیلی ها امروز داد از ظلم به زن در داخل و خارج از کشور به میان می آورند اما منظورشان نه تنها مقاصدی از این دست نیست که بدنبال دیده شدن و مطرح شدن هستند .

در نگاه نورالحلی زنانی را می توانست دید که از ظلم مستکبران و متجاوزین به ناموس و خاکشان چه زجرها کشیدند تا امروز توانستند با امنیت نسبی به ویرانه های کشورشان برگردند یا اینکه در همان خاک بعد از اسارت های پراز تجاوز و فحشا دوباره به زندگی آرام برسند و زنان مسلمان عالم الگویشان زنان مسلمان ایرانی است که جان و مال و همسر و پدر و پسر دادند تا همگی ما امروز و آرامشش رسیدیم ونگاه نورالحلی در کاخ جشنواره فجر به برخی از این زنان بود که با پوشش های عجیب به دید وی حضور داشتند زن انقلاب اسلامی ایران که شاید تصورش برای زنان آزاده جهان طور دیگری بود و نه شاید حجاب کامل ولی شاید حجابی که در خور به قول برخی قابل پخش در صداو سیما که فاق شلوار زن ایرانی به نمایش در نیاید و دنبال وراندازشدنش نباشد .

کسانی همچون مهناز افشارکه این روزها حرف هایی را برزبان جاری می کند که گویی چشمانش فقط برای دیده شدن برق می زند و حرکات سخیفی که در این جشنواره انجام داد از در آغوش کشیدن اسدلله یکتا که گویی چون این مرد کوتاه قامت در سینما و تلویزیون کشور است می تواند او را در همچون کودکی نابالغ در آغوش بکشد

و یا دم از آزادی بزند که ضد انقلاب و ضد زنان ایرانی که در این مرزوبوم پدر و پسر و همسرشان را فدایش کردند و تمام غم ها را در خود خفه کردند که این انقلاب با خونشان بارور شود در قالب حمایت از دختران خیابان انقلاب جملاتی را بر زبان راند که نه تنها تمام تلاشش در عرصه حمایت از زنان غیور ایرانی را زیر سوال برد بلکه خواسته یا ناخواسته به بیراهه هایی که می رود را نیز زیرسوال می برد.

 و چقدر زیبا گفتند برخی ها در جواب وی که خیابان انقلاب چهل سال است که به خیابان آزادی منتهی می شود و گویا شما در شهرک غرب سکونت داشتید.

در همین میان و در میان زنان سلبریتی و ایرانی ، زنی دیده شد که بتازگی در سینما و تلویزیون ایران دیده شد و چیزی که بیش از همه جلب توجه می کرد نوع پوشش ساده و بدور هرگونه تجمل وی بود ، گلوریا هاردی همسر ساعد سهیلی که در عین ساده بودن ولی بدون هرگونه آرایش و بی آلایش پا به کاخ جشنواره گذاشت و دیده شد.

با تمام این ها به بهمن برمی گردیم و حادثه ی تلخی دیگر، سقوط هواپیمای مسافربری ATR در برخورد با کوه دنا و جان باختن۶۶ مسافر و خدمه پرواز این هواپیما و غمی دوبار بر دلهای ملت که رنجی دیگر بر رنج های این مردم افزود.

طبق روال همیشه بعد از هر حادثه ابراز همدردی ها از سوی همگان و هر قشری در فضا های واقعی و مجازی منتشر می شود که باز یکی از سلبریتی های همیشه در صحنه افاضاتی فرمودند که قلب را به درد می آورد با بیان اینکه “ایران نفرین شده است” که این حجم از اتفاقات در کشور رخ می دهد.

نه خانم بازیگر ، ایران نفرین نشده ، اما کسانی که مسئولیت ها را به هر قیمتی بدست می آورند و در روز عمل عملکرد مناسبی ندارند و امثال شما در هنگام انتخاب نه تنها آنها را با حرف های دلفریب در دلها نفوذ میدادید بلکه حمایت های وافرتان نتیجه ای جز این نخواهد داشت.

“قطار هفت خوان”، “پلاسکو”، “سانچی” و “سقوط هواپیما” عملکرد ۵ ساله فقط یک وزیر است که دولتش را حامی بودید و روزهایی که تلخی آن کام مردم را زهر کرد نادیده گرفتید و دوباره حمایت کردید. مشکلی نیست چیزی که عیان است این است که دولت کنونی با هر دلفریبی که سرکار آمد عملکردش به گونه ای بوده که دیگر باشد یا نباشد فرقی به حال این مردم نمی کند و فقط مراقب باشید که چه می گویید این کشور به همین راحتی ها از نفرین شده ها آزاد نشد که امروز یک فقط بازیگر دهان باز کند و ایران عزیزمان را که با خون دل آزاد شد با این واژه ها مضمحل کند.

 

پس مراقب سخنانتان باشید که با جملات سخیف دردها را بیشتر نکنید، البته اگر قصد درد افزایی ندارید.

انتهای پیام/